Petra (28) woont met man (29) en zoon (1,5) in het midden van Nederland.
Op dit weblog schrijft ze over persoonlijke zaken en haar gezinsleven. Petra werkt als freelance tekstschrijver, webredacteur en blogger. Meer daarover lees je op haar portfoliosite.
Niet zo aardig, wel efficiënt
Eigenlijk was het best zielig. In de stromende regen stond een jongedame voor mijn deur. Ze stelde zich vriendelijk voor, liet haar visitekaartje zien, en wilde een verkooppraatje houden. Voordat ze daar aan kon beginnen, bitste ik al terug dat ik geen interesse had. Ze werd even stil, alsof ik haar in het gezicht geslagen had, en herpakte zich. “Heeft u een vervelende ervaring met ons bedrijf?” vroeg ze vriendelijk. Maar nee, dat was het niet. Ik was aan het werk, en had simpelweg geen tijd voor een verkooppraatje over een product dat ik tóch niet zou afnemen. Zonde van mijn (en haar!) tijd. We wensten elkaar nog een prettige dag. Zij liep verder, naar de buren, in de stromende regen. Ik schoof weer achter mijn bureau en typte verder. Met een klein schuldgevoel, omdat ik niet zo aardig tegen haar deed. Zij deed immers ook gewoon haar werk. Bij deze, meisje, als je dit leest: sorry! Het was niet zo aardig van me.
(Maar wel efficiënt.)
Werkdag in Amsterdam
Amsterdam Centraal. Ik krijg altijd een vakantiegevoel als ik hier rond loop. Door mijn herinneringen aan weekendjes weg en de oranje massa van Koninginnedag. Maar ook door het heerlijke internationale sfeertje. Vandaag ben ik hier niet om te feesten of vakantie te vieren. Er moet gewerkt worden. De kinderopvang is goed geregeld: opa en tante nemen de kleine man mee naar de dierentuin. Mazzelaar!
In Amsterdam loop ik naar de tramhaltes, maar zie niet zo snel waar ik moet zijn, dus ik spreek iemand aan. “Sorry, mag ik je wat vragen?” .. Hmm.…misschien is ze wel een buitenlandse toerist! Maar nee, ze spreekt Nederlands. Gelukkig. Omschakelen naar het Engels gaat me niet vlekkeloos af. Ik blijk bij de andere kant van het tramstation te moeten zijn en zie daar inderdaad lijn 2 naar Nieuw Sloten. Ik ga bij het raam zitten en geniet toch nog even van de prachtige panden die de hoofdstad rijk is.
Ergens ver voorbij de belangrijkste musea mag ik eruit. Ik laat de ov-chipkaart bliepen en sta dan aan het begin van een brede winkelstraat. Ik moet op een adres zijn, maar zie in de verste verten geen straatnaam die in de buurt komt. Zit ik wel goed? Ik wil oversteken, maar vergeet als dorpsmeisje nu ineens dat ik in een stad loop en word bijna overreden door een bakfiets-moeder met haast. Als je niet overreden wordt door een bakfiets, dan struikel je er trouwens wel over. Wat staat de stad daar vol mee! Ze zijn dan ook erg handig, maar voor mij te duur. Daar moet ik nog heel wat interviews voor afnemen, wil ik die kunnen kopen.
Nog steeds zoekend naar de plek waar ik moet zijn, roep ik de hulp van grote vriend Google Maps in. Met Blackberry in de hand loodst Google me naar mijn bestemming. Ik kan aan het werk! Twee fijne interviews later, sta ik weer buiten en loop moeiteloos door de winkelstraat naar de tram. Een tram en trein verder sta ik weer in mijn eigen knusse, kleine Amersfoort. Dorp onder de steden.
Thuis word ik verrast door mijn vader, die niet alleen een fantastische Kinderopvang was vandaag, maar ons ook een abonnement op de dierentuin cadeau deed. Pap, super! Dankjewel, je bent een toppertje!
Blogs op FourMonths.nl
Ik schreef weer 2 nieuwe blogs op de Happy Working Mom blog van interim-bureau Four Months:
Multitasken erfelijk?
“Hoe doe je dat toch? Wordt mij regelmatig gevraagd. Er zijn voor je kind, je man, je huishouden bijhouden, een succesvol bedrijf runnen, wekelijks sporten en ook nog tijd overhouden voor een sociaal leven en hobby’s.” Lees verder op de website van Four Months.
Activiteitencirkel
“Wist je dat er maar liefst 168 uren in een week zitten? Toch komen we regelmatig tijd te kort. Zin om dit aan te pakken? December is immers de maand van de evaluatie en reflectie. Voor mij althans. Nu vond ik op de site van mijn oude werkgever een handig hulpmiddel om inzicht te krijgen in je tijdsbesteding: de activiteitencirkel. Kort door de bocht: inventariseer je huidige situatie, visualiseer je gewenste situatie en trek je conclusies.” Lees verder op de website van Four Months.
Ik ben een Happy Working Mom!
Sinds kort mag ik wekelijks bloggen over de combinatie tussen moederschap en werk. En wel op het Happy Working Mom weblog van interimbureau Four Months. Voor mijn vaste lezers hier op 18elf.nl zal ik wekelijks een linkje plaatsen naar mijn nieuwste blog daar.
Mijn eerste bijdrage gaat over het zoeken naar een nieuwe balans… Lees mijn blog hier. (Let trouwens niet op de foto die ernaast staat… het was de enige leuke, duidelijke foto waar ik op sta met kort haar, nieuwe bril én zoon.)
De bodem van de rekening
De afgelopen periode heb ik weinig tot niet kunnen werken. Mijn hoofd stond er niet naar, maar ik had ook simpelweg geen tijd, omdat we druk waren met zorgen. Daarna met regelen en het handelen van ons verdriet. En dat heeft gevolgen…
Als je in loondienst bent, meld je je ziek, neemt zorgverlof of vakantiedagen op. Je salaris blijft gewoon binnenkomen. Bij mij werkt dat anders. Ik ben freelancer, dus geen werk betekent geen geld. Daar kwam nog bij dat één van mijn opdrachtgevers de factuur niet betaalde. Zelfs niet na herinneringen en dreiging met verhoging met administratiekosten en rente.
Flink balen! Want als ik er iets niet bij kon hebben nu… is het dat wel. Een heel klein beetje spaargeld had ik nog, maar ook dat is nu op. De bodem van mijn rekening is in zicht. Voor het eerst sinds járen! En het voelt niet goed.
En dit blogje typ ik dus in mijn pauze, want inmiddels ben ik gelukkig weer aan het werk 
Persoonlijke schrijfsels van een freelancer
Nieuw! Ik ben een blog gestart over mijn werk als freelance tekstschrijver en webredacteur. En alles wat daarbij komt kijken. Kom je mijn blogjes daar ook lezen? Natuurlijk mag je daar net als hier je reactie achterlaten. Ook leuk voor mensen die mij wel willen volgen, maar niet te veel “babygeneuzel” willen lezen. Komt dat zien: www.petrawiebenga.nl
Penne Rigata a la C.
Dinsdagavond. Manlief heeft een etentje van zijn werk. C. en ik eten dus met z’n tweetjes. Nu heb ik er echt een hekel aan om voor mijzelf alleen te koken, maar om vijf uur al achter het fornuis staan… is ook niet haalbaar op een werkdag zoals vandaag.
Kom je vaker langs?
Om half zes sta ik bij het kinderdagverblijf. Alwaar mij wordt gevraagd om vaker langs te komen. Ze zien me zo weinig, en vinden het juist gezellig om mij ook beter te leren kennen. Nu heb ik doorgaans de auto niet tot mijn beschikking op werkdagen, maar goed… daar verzinnen we wel iets op.
Ping!
Om zes uur zijn we thuis. C. heeft honger! En ik inmiddels ook. Gelukkig staat in de koelkast nog een bak met overgebleven macaroni. Of op z’n Italiaans: penne rigata. Een deel doe ik in de pureer-machine, het andere deel schep ik op een bord. Beiden gaan nog even de magnetron in. Ping! En klaar is onze gezonde maaltijd.
In alle talen
Maar al wat er gegeten wordt… het is geen gepureerde penne. Zoonlief weigert in alle talen. Ja, met een beetje fantasie zelfs in het Italiaans. Hij wijst naar mijn bord, zegt: “awwawawa ” en kijkt me vragend aan.
Uit het knuistje
Zo kwam het dat meneer hele stukjes penne uit mijn bord kreeg. Zo vanuit het knuistje at hij mijn pasta op. Smikkel de smak. Hij genoot, ik genoot. En uiteindelijk warmde ik zelf ook nog een restje hutspot op, want als het niet gepureerd is… dan eet zoonlief als een paard!
Fotos Mobypicture
- Weet wat je wilt 19 april 2012
- Webteksten zorg- en dienstverlening 5 april 2012
- Website voor Facility Estate Network 26 maart 2012
Peet op Social Media