Petra (28) woont met man (29) en zoon (1,5) in het midden van Nederland.
Op dit weblog schrijft ze over persoonlijke zaken en haar gezinsleven. Petra werkt als freelance tekstschrijver, webredacteur en blogger. Meer daarover lees je op haar portfoliosite.
Speeldate | van online naar irl
Twee jaar geleden was ik zwanger. Twéé jaar! Time flies… In die tijd leerde ik Maris kennen. We volgden elkaars weblog en hielden daarnaast contact via Twitter en Facebook. Een tijdje geleden voegden we daar Whatsapp aan toe en het feest was compleet. We spraken en spreken elkaar dagelijks. Even een berichtje, een fotootje, elkaar een luisterend oor geven als dat nodig is en samen lachen om de kindjes.
Toen Maris laatst een ervaring had met een online vriendin die niet bleek te bestaan, kwamen we in gesprek over wie je nu wel en niet kunt vertrouwen op internet. Wie doet zich anders voor dan dat hij of zij is? En wie is online dezelfde als in het echte leven? Het wakkerde mijn nieuwsgierigheid aan, was Maris in het echt net zo gezellig als online? En zouden Emily en C. ook leuk kunnen samenspelen? Tijd om dat uit te proberen!
En zo reden zij vanuit Almere naar Amersfoort. Een gezellige ochtend volgde. Ja, ze was in het echt net zo leuk als online. De klik was er ook irl. En oh, wat leuk om de kindjes eens in het echt samen te zien! C. was door het dolle heen, hij is normaal al druk, maar stuiterde nu van hot naar her. Emily is daarentegen wat rustiger, maar ook zij kwam uit haar schulp en op de kinderboerderij hebben we genoten. Bij het afscheid gaven ze elkaar heel veel kusjes. Met die vriendschap zit het dus ook wel goed 
Ik vond het een geslaagde ochtend en zo te lezen was dat wederzijds. Er komen ongetwijfeld meer van deze speeldates. Maris & Emily, bedankt voor de gezelligheid!
De grote en kleine dingen
Zondagmiddag kwam mijn lieve vriendin M. langs. Tijd om na veel te lange tijd weer bij te kletsen. Onder het genot van een paar koppen thee. Vroeger gebeurde dit dagelijks. Toen wekelijks tijdens en na het sporten, en uiteindelijk werden het maandelijkse dates. Maar je weet hoe dat gaat als je beide drukke levens hebt… voor je het weet zijn er maanden voorbij.
Maar we zijn weer bij. Na de thee gingen we de stad in, ouderwets een hapje eten. Bij de Italiaan. Drie gangen verder waren we weer redelijk op de hoogte van alle grote en kleine dingen in onze levens. En we deden elkaar een nieuwe belofte. Vanaf nu weer maandelijkse dates. En -bij gebrek aan social media van haar kant- meer mailtjes. Zoals de oude vriendinnenschriftjes, vol gedeelde dagelijkse dingen.
Dag 07 – Mijn beste vriend(in)
Oh ja, ik deed ook nog een challenge. Hier is dag 07. Of kan ik beter zeggen blog 07 in deze ‘serie’? Want van dagen, zelfs weken is geen sprake meer. Maar dat had zijn redenen natuurlijk.
Onderwerp van vandaag: mijn beste vriend(in). Nu heb ik er meerdere, dus over wie zal ik dit stukje eens schrijven? Ah! Gewoon… over de top 3.
1. Mijn man is mijn beste vriend
We zijn bijna 11,5 jaar samen. Het kortst van deze top 3, maar wel het meest intens. Hij staat altijd voor me klaar. En ik voor hem. Samen slaan we ons door het leven. Door de moeilijke tijden, maar natuurlijk beleven we ook heel veel leuke en mooie momenten samen. Ik noem onze trouwdag, de geboorte van C., maar niet minder belangrijk zijn de dagelijkse dingen. Een kus, een knuffel, een blik in zijn ogen. Samen eten, zorgen voor C., spelen en chillen voor de tv. Ik hoop dat we dit nog heel lang samen blijven doen.
2. Mijn zus is mijn BFF
19 oktober 1985, toen veranderde mijn leven. Ik kreeg een zusje, en wat voor één! Jarenlang zijn we voor tweeling versleten. En nu nog steeds. Al heb ik nu kort stijl haar en zij een permanent. We deden alles samen, soms tot ergernis van mij, de oudere zus. Maar oh, wat ben ik achteraf blij dat we zoveel herinneringen delen. En nu? We zien elkaar regelmatig. We bellen, smsen, tweeten en facebooken elke dag. We luchten ons hart bij elkaar over zaken die we alleen met elkaar kunnen bespreken. En we doen leuke dingen, zoals samen naar de Kreadoe (waarover later meer). Zusje, jij bent (op z’n Amerikaans) mijn Best Friend Forever!
3. Mijn van-de-basisschool-tot-in-het-bejaardenhuis vriendin
Ik ken haar van de basisschool We zaten in hetzelfde clubje. We gingen naar dezelfde havo en al zaten we in andere klassen, we fietsten elke dag samen heen en terug. Het liefst over de dijk, waar we een eeuwigheid over deden omdat we dan lekker lang konden kletsen. Met het diploma op zak, gingen we onze eigen weg. Ik koos voor Communicatie. Zij studeerde Engels. We bleven elkaar regelmatig zien, al werd dit wel lastiger. Er kwam een poos dat we elkaar bijna niet zagen. Balen! Gelukkig vochten we voor onze vriendschap. We sloegen elke maand een gat in de agenda om elkaar te kunnen zien. En tot op vandaag, houden we dat vol. Zij was getuige op onze bruiloft, ze kwam als eerste van de vriendenclub op kraamvisite. M. is mijn vriendin uit duizenden. En ik hoop dat ze dat tot in het bejaardentehuis blijft.
En… hoe zou jij je beste vriend(in) omschrijven?
Facebook opgeruimd
Privé? Zakelijk? Een mix van beiden? Ik wist het niet meer. Mijn lijst met facebook vrienden was een vergaarbak geworden van zakelijke kennissen, collega’s, offline vrienden, online vrienden, familie en mensen die mij volgen via blog en twitter. Het werd onoverzichtelijk voor mij. Daarom heb ik een grote opruiming gehouden. Van 118 vrienden naar 90.
In mijn lijst staan nu alleen nog maar mensen die ik in het echt ken, of met wie ik een online vriendschap heb opgebouwd. Zo zie ik in mijn tijdlijn tenminste weer nieuws van de mensen die dicht bij mij staan. Voel je niet afgewezen als je niet meer in mijn lijst staat, ik vind je vast wel aardig. Ik blijf je volgen via blog en twitter.
Dag 05 – Mijn definitie van liefde
Wanneer ga je verder met je 30-dagen-challenge? Vroeg Maris op Twitter. Nou, bij gebrek aan inspiratie… wist ik dat nog niet. Tot ik me bedacht dat ik deze challenge juist bedoeld had voor de momenten zonder veel inspiratie. Dus, bij deze. Ik stort me er weer op.
Nog even voor degene die nog maar net meelezen: de 30-dagen-challenge is een uitdaging waarbij je over 30 onderwerpen in 30 dagen blogt. Alleen doe ik dat niet in dagen, maar in weken. Zo was de bedoeling. De afgelopen weken heb ik echter niks geschreven. Er waren belangrijkere dingen in mijn leven.
Maar nu ga ik weer verder. Ik was gebleven bij dag 05. Het onderwerp van vandaag is: mijn definitie van liefde. Ik vraag me af of liefde überhaupt te definiëren is. Er zijn zoveel verschillende soorten liefde. Maar ik ga een poging doen… Continue reading
20 jaar vriendinnen
Ik had een feestje. Vriendin M. en ik zijn twintig jaar bevriend. Twíntig jaar! Om dat te vieren gingen we high tea’en. Het was mijn eerste high tea ooit. Van te voren maakte ik een heel scenario. High tea klinkt zo chic. Zou het dat ook zijn? Zou het geen bezwaar zijn dat ik de kleine man meenam? Maar al die scenario’s waren nergens voor nodig natuurlijk. Ik met mijn gekke ideeën.
We kozen voor grand café Hemels in Amersfoort. Een fijn café waar ik al jaren kom. Voor een kop thee met taart, voor een broodje tijdens het shoppen of voor een zakelijke lunch. Ook de high tea beviel perfect. We zaten achterin, bij de trap. Onder de trap is een speelhoek voor kinderen. Baby C. lag daar heerlijk in te spelen, terwijl wij genoten van al dat lekkers op tafel.
Liters thee hebben we gedronken. En gekletst. En gesnoept. En gelachen. En we hebben niet eens al die anekdotes van twintig jaar vriendinnen-zijn opgerakeld. We praatten over het nu en de toekomst. De verkoop van hun huis, de kleine man, gezamenlijke vrienden en kennissen, werk, en natuurlijk onze mannen.
Van een high tea had ik me veel meer voorgesteld, maar het was een ongedwongen, relaxte middag vol thee, lekkers en gezelligheid. Zo wil ik nog wel vaker high tea’en, dus op naar de volgende jubilea.
In het echt
Soms loop ik door de stad en ‘voel’ ik dat ik iemand eerder heb gezien. Of dat ik iemand ken. Of dat iemand mij in de trein aanstaart met een blik van herkenning. En daar blijft het dan bij. Ik zou diegene willen aanspreken, maar het ligt eraan wie het is.
Als ik bijvoorbeeld mijn stadsgenootje tegenkom, die ik tot nu toe alleen van Twitter ken, dan zou ik haar zeker aanspreken. Of als ik op Utrecht CS ineens een bekende van Twitter (BT-er?) tegenkom, die mij ook volgt, zou ik wel gedag zeggen en vragen of het klopt dat ik haar ken van Twitter.
Sinds 2003 heb ik door de jaren heen een aantal bloggers in het echt ontmoet. Stuk voor stuk leuke meiden. Helaas blijkt het met al die drukke levens best lastig om er een hechte vriendschap op na te houden. Nog afgezien van het feit dat de helft in Friesland woont en de andere helft in het zuiden des lands. En ik moet al gaten in mijn agenda slaan voor mijn vriendinnen dicht bij huis!
Gelukkig komt een van mijn internetvriendinnen binnenkort langs. Gezellig! We hebben elkaar lang niet gezien. Ik ben bang dat de laatste keer op mijn eigen trouwdag was. Nu zo’n 2,5 jaar geleden. Schandalig, ja. Maar het leven liet het niet eerder toe. Er werden drie nieuwe wereldburgers geboren. Twee bij haar, één bij mij. Groot feest, maar helaas zijn we zelfs niet bij elkaar op kraambezoek geweest.
Een hoop misverstanden volgden. Gebrekkige informatie van beide zijden zorgde voor verwarring en verkeerde aannames. Gelukkig is dit inmiddels uitgepraat. De band voelt weer goed. De balans in onze gezinnen is hervonden en een meet staat gepland. Ik heb er heel veel zin in!
Heb jij wel eens iemand van internet in het echte leven ontmoet? Hoe beviel dat? Zou je het weer doen?
Fotos Mobypicture
- Weet wat je wilt 19 april 2012
- Webteksten zorg- en dienstverlening 5 april 2012
- Website voor Facility Estate Network 26 maart 2012
Peet op Social Media