Petra (28) woont met man (29) en zoon (1,5) in het midden van Nederland.
Op dit weblog schrijft ze over persoonlijke zaken en haar gezinsleven. Petra werkt als freelance tekstschrijver, webredacteur en blogger. Meer daarover lees je op haar portfoliosite.
Van de trap geplukt
Als ik moet plassen, neem ik baby C. mee naar de gang. Dan kan ik zien wat hij uitspookt én ik hoop dat hij dan vast leert dat je je behoefte op de wc doet. Ik ben vast niet de enige moeder die dat doet. Eerst bleef hij rustig in de deuropening zitten, en keek hoe ik ging plassen. Dat tijdperk is voorbij.
Meneer kruipt de wc in, duwt de deur open en dicht, trekt wc-papier van de voorraad-stang en opent een pak maandverband dat op de grond staat. Niets is veilig voor zijn grijpgrage handjes. Van de week ontdekte C. iets niets. De trap! En dat je daar dus op kunt klimmen…
Toen ik klaar was met plassen keek ik snel om het hoekje naar de trap. En ja hoor: zoonlief stond doodleuk met een trotse grijns op trede één en trok zich aan trede drie verder op naar boven. Hij was zóó trots! (En ik ook!!!) Moet ik dan boos worden? Ik deed moeite om mijn lachen in te houden en plukte hem van de trap.
En sinds dit weekend zit er dus een traphekje voor de trap. Niet mooi, niet sierlijk, maar oh zo praktisch. Hoewel ik me afvraag hoe snel hij doorheeft dat hij daar ook op kan klimmen….
In mijn element
Creatieve ideeën, ik had er zoveel. Tekenen, schilderen, naaien zelfs. Wat kwam er van terecht? Niet zoveel. Ergens onderweg vergat ik hoeveel tijd er zit in het opstarten van je eigen bedrijf. Om nog niet te spreken over hoe druk je bent met een baby die steeds minder slaapt en in wakkere tijden het huis door tijgert.
“Nee, Coen, dat mag niet. Niet aan papa’s stereo zitten. Kom maar hier kruipen. Oh nee, steek je vingertje niet in dat stopcontact.” – En daarnaast knuffelen, zingen en lachen we wat af. Je snapt… daar heb ik mijn handen aan vol. Het is vast geen verrassing als ik zeg dat mijn crafting ambities even op een laag pitje staan. Tot de kleine man het huis uit is. Ofzo.
Gelukkig kan ik mijn ideeën kwijt in mijn werk. Ik ben helemaal in mijn element als ik een artikel mag schrijven voor een magazine. Daarnaast ben ik creatief met html, css en php bij het maken van een website en redigeer ik met veel plezier de webteksten voor een andere klant.
Ik heb daarom besloten om me vanaf nu alleen nog te richten op datgene waar ik goed in ben. Schrijven. Daarin kan ik mijn energie, ideeën en creativiteit kwijt. Mijn zogeheten ei. En over eieren gesproken… gaan jullie ze nog zoeken of verven komend paasweekend?
Deze week zag ik… (11)
Deze week zag ik een hoop aardige mensen op kantoor bij mijn nieuwe klant. Ik zag een nieuw cms-systeem, dat ik me binnen 1 dag eigen maakte. Maar ik zag ook dat zoonlief onder de bonensmurrie zat. Dat hij zich omdraaide in bed met slaapzak en al. Dat hij te klein wordt voor de kinderwagen en dat hij steeds langer rechtop in de kinderstoel kan zitten. Hij zette zijn eerste kruip-stapjes, terwijl mijn vriendin met haar zoontje op de thee was. Dus er zijn getuigen 
Verder zag ik mijn rss-reader nogal vol stromen. Dus het is tijd voor een avondje laptoppen op de bank. Ik zag NS-personeel, dat een medereizigster streng toesprak. Ze was niet ingecheckt met haar ov-chipkaart. Gelukkig had ik dat wel gedaan. Een bekeuring kost al snel meer dan 40 euro! Tot slot zag ik een zuster in het ziekenhuis, waar ik was om bloed te prikken voor een controle. Ze vond dat ik mooie aderen had. En met dat compliment sluit ik de week af. Al was het volgens @RamonSemler een sadistisch compliment.
Fotos Mobypicture
- Weet wat je wilt 19 april 2012
- Webteksten zorg- en dienstverlening 5 april 2012
- Website voor Facility Estate Network 26 maart 2012
Peet op Social Media