Petra (28) woont met man (29) en zoon (1,5) in het midden van Nederland.
Op dit weblog schrijft ze over persoonlijke zaken en haar gezinsleven. Petra werkt als freelance tekstschrijver, webredacteur en blogger. Meer daarover lees je op haar portfoliosite.
Speeldate | van online naar irl
Twee jaar geleden was ik zwanger. Twéé jaar! Time flies… In die tijd leerde ik Maris kennen. We volgden elkaars weblog en hielden daarnaast contact via Twitter en Facebook. Een tijdje geleden voegden we daar Whatsapp aan toe en het feest was compleet. We spraken en spreken elkaar dagelijks. Even een berichtje, een fotootje, elkaar een luisterend oor geven als dat nodig is en samen lachen om de kindjes.
Toen Maris laatst een ervaring had met een online vriendin die niet bleek te bestaan, kwamen we in gesprek over wie je nu wel en niet kunt vertrouwen op internet. Wie doet zich anders voor dan dat hij of zij is? En wie is online dezelfde als in het echte leven? Het wakkerde mijn nieuwsgierigheid aan, was Maris in het echt net zo gezellig als online? En zouden Emily en C. ook leuk kunnen samenspelen? Tijd om dat uit te proberen!
En zo reden zij vanuit Almere naar Amersfoort. Een gezellige ochtend volgde. Ja, ze was in het echt net zo leuk als online. De klik was er ook irl. En oh, wat leuk om de kindjes eens in het echt samen te zien! C. was door het dolle heen, hij is normaal al druk, maar stuiterde nu van hot naar her. Emily is daarentegen wat rustiger, maar ook zij kwam uit haar schulp en op de kinderboerderij hebben we genoten. Bij het afscheid gaven ze elkaar heel veel kusjes. Met die vriendschap zit het dus ook wel goed 
Ik vond het een geslaagde ochtend en zo te lezen was dat wederzijds. Er komen ongetwijfeld meer van deze speeldates. Maris & Emily, bedankt voor de gezelligheid!
Inspiratie: citaat van Picasso
“Ieder kind is een kunstenaar. De moeilijkheid is er een te blijven als je groot wordt.” – Pablo Picasso
Bron: citaten.net
Nog 2 weken…
… en dan is onze babyzoon al weer 1 jaar. Een heuse jongen. Een dreumes! Of kunnen we al van peuter spreken? Zijn ontwikkeling gaat zo snel. Regelmatig gaat hij zelf staan, en staat dan rustig een paar minuten los. Soms probeert hij al drie stappen los te zetten. En dat lukt!
Zijn verjaardag vieren we op de zondag ervoor. Dus op 2 oktober. De uitnodigingen zijn de deur uit, nu hopen dat er iemand komt. Want om nou met z’n drietjes verjaardag te vieren… das ook zo sneu. Ik moet nog op pad voor slingers en ballonnen, en ook een mooie en vooral lekkere taart.
Het moeilijkste vind ik zijn kado. Wat geef je als ouders aan je kind voor zijn éérste verjaardag? Herinnert hij zich dat nog later? Of alleen van foto’s? (Even denken… wat kreeg ik ook alweer voor mijn 1e verjaardag? *Pakt foto album erbij… *)
Hebben jullie nog tips? In elk geval hebben we al een klein verlanglijstje voor hem gemaakt. Wellicht ook als inspiratie voor anderen? Zijn eerste kado is in elk geval al binnen: een mooie zandbak van opa en oma! Iets eerder gekregen, zodat hij er nog mooi van kan genieten voor het écht herfst wordt.
Penne Rigata a la C.
Dinsdagavond. Manlief heeft een etentje van zijn werk. C. en ik eten dus met z’n tweetjes. Nu heb ik er echt een hekel aan om voor mijzelf alleen te koken, maar om vijf uur al achter het fornuis staan… is ook niet haalbaar op een werkdag zoals vandaag.
Kom je vaker langs?
Om half zes sta ik bij het kinderdagverblijf. Alwaar mij wordt gevraagd om vaker langs te komen. Ze zien me zo weinig, en vinden het juist gezellig om mij ook beter te leren kennen. Nu heb ik doorgaans de auto niet tot mijn beschikking op werkdagen, maar goed… daar verzinnen we wel iets op.
Ping!
Om zes uur zijn we thuis. C. heeft honger! En ik inmiddels ook. Gelukkig staat in de koelkast nog een bak met overgebleven macaroni. Of op z’n Italiaans: penne rigata. Een deel doe ik in de pureer-machine, het andere deel schep ik op een bord. Beiden gaan nog even de magnetron in. Ping! En klaar is onze gezonde maaltijd.
In alle talen
Maar al wat er gegeten wordt… het is geen gepureerde penne. Zoonlief weigert in alle talen. Ja, met een beetje fantasie zelfs in het Italiaans. Hij wijst naar mijn bord, zegt: “awwawawa ” en kijkt me vragend aan.
Uit het knuistje
Zo kwam het dat meneer hele stukjes penne uit mijn bord kreeg. Zo vanuit het knuistje at hij mijn pasta op. Smikkel de smak. Hij genoot, ik genoot. En uiteindelijk warmde ik zelf ook nog een restje hutspot op, want als het niet gepureerd is… dan eet zoonlief als een paard!
Huis, tuin & keuken ongelukjes
Sinds de kleine man kruipt, ben ik heel alert. Waar mogelijk probeer ik ongelukjes te voorkomen. Maar helaas lukt dat niet altijd. Van de winter brandde C. zijn voetje aan de verwarmingsbuis, en dit weekend zat hij met zijn vingertje vast tussen een kastdeur in de keuken. Hij brullen, ik in paniek!
Gelukkig heeft manlief zijn EHBO-diploma al behaald en wist hij heel rustig te blijven. Een must, voor zowel moeder als kind . Het is goed gekomen. Toch vind ik het geen fijn idee dat er ook iets kan gebeuren als manlief niet thuis is. Een ongeluk zit in een klein hoekje. Meer dan een half miljoen mensen komen elk jaar bij de spoedeisende hulp in het ziekenhuis. Ruim 60.000 keer gaat het om gewonde kinderen. Hete thee, schoonmaakmiddel, medicijnen… ik moet er niet aan denken dat daar wat mee gebeurd.
Daarom wil ik dit jaar nog een EHBO cursus volgen. Ik vind het een fijn idee dat ik weet wat te doen als onze kleine kattekwaad uithaalt. Hij kruipt de hele kamer door, zit overal aan en stopt werkelijk álles in zijn mond. Een beetje professionele kennis is dus niet weg, voor áls het een keertje mis gaat.
Nu vond ik van de week een online cursus Eerste Hulp in Huis, daarmee kun je vanuit huis de cursus EHBO volgen. Lijkt me ideaal te combineren met baby C. thuis. Een oog op de laptop, een oog op de kruipende kleine man. Dus mijn vraag is… heeft iemand ervaring met deze online cursus??
Ze zegt ‘u’ tegen me.
Ik verkocht een boek op Marktplaats, vanuit mijn eigen boekenwinkeltje. Een studieboek, volgens mij uit een van mijn eerste studiejaren. Ik kreeg een mail en belde terug. Geen gehoor. Later belde zij mij. Ik was te laat. Ik belde haar, maar we kregen ruis op de lijn. De vaste telefoon bood uitkomst (KPN in het spel?). We sloten de koop. En ik voelde me oud. Ze zei consequent ‘u’ tegen me.
Nu voel ik mij nog jong, maar ook laatst werd ik met de neus op de feiten gedrukt. Toen de buurkindjes van mijn ouders lieten weten dat ik écht wel heel oud was. Ik ben al getrouwd! En ik heb een kindje! Dat ik dezelfde basisschooljuf heb gehad als één van die kindjes, dat kon niet. Ik was immers al eeuwen oud. (Hmm.)
Maar ik bedacht me. Toen ik startte met mijn studie communicatie, was ik 17 en keek ik enorm op naar mensen die al lang afgestudeerd en aan het werk waren. Die mensen hadden zoveel ervaring! Daar had ik respect voor. Erger nog, ik was een klein beetje bang voor die mensen. Omdat ze veel meer over het vak wisten dan ik.
Nu ben ik zelf die ‘oude rot’ . Terwijl ik feitelijk nog maar aan het begin van mijn werkende leven sta. Maar daar kijkt een kind, of een beginnend student heel anders tegenaan. En dat is soms best verfrissend. Voor de een ben ik een groentje, voor de ander een ervaren professional. Iedereen kijkt vanuit zijn eigen perspectief naar de wereld en de mensen in die wereld.
Het Consternatiebureau … eh…?
Volgende week mogen we weer naar het CB. Voor de niet-ouders onder ons: het consultatiebureau. Het is al weer even geleden. Onze kleine man was toen een kilo of zes. Prima op schema met zijn lengte. Hoe dat nu zit? Geen idee. Volgens mij groeit hij te hard. Mijn baby is een kleine jongen geworden. Met minder vet dan spieren. Als er verkiezingen waren voor de sterkste baby van Nederland, dan zou onze C. hem winnen.
Gezonde eetlust
Baby Zoonlief eet ons de oren van het hoofd. Ik dacht altijd dat dit over pubers gezegd werd, maar niet dus. Hij ontbijt met een papfles, daarna volgt een fruithapje met wat drinken. Rond lunchtijd een bord pap en een flesje melk. In de middag krijgt C. een broodkorst en wat drinken. Na het Olvarit (jaaaa, ik weet het…) diner drinkt hij een flesje melk. Eenmaal in bed slaapt hij als doornroosje. Voordat we zelf naar bed gaan maken we de kleine man wakker voor een avondpapje en ook dat kolkt hij naar binnen alsof hij nooit te eten krijgt.
Richting tien kilo
We dachten aan een lintworm, maar volgens onze weegschaal komt hij toch aan. Als mijn ogen me niet bedriegen, weegt meneer zelfs acht(!) kilo. Dat klinkt als bijna tien! Dat verklaart mijn zere rug. Gewoon overbelast van al dat tillen. Het wordt tijd dat hij leert lopen. …. Oh nee, doe toch maar niet. Het gaat al zo snel.
Uitslover
Ik ben benieuwd wat de kinderarts dit keer te zeuren zeggen heeft. Vorige keren kreeg C. iets te horen als “Hé daar is onze uitslover weer!”. Omdat hij met een week zijn hoofd optilde vanuit buikligging. Omdat hij met vier weken al lag te spartelen alsof het een lieve lust was. Omdat hij zo vroeg rechtop wilde zitten en daarna snel op zijn beentjes wilde staan. Ik zal ze maar niet vertellen dat C. inmiddels al kruipt! Hoewel… dat zien ze vanzelf wel. Want ik kan niet ontkennen dat hij graag laat zien wat hij al kan.
Ouders op controle
“Hoe vinden jullie het ouderschap nu?” Het is leuk, super, geweldig, mooi, ontroerend en meer van dat soort. Oh, stralen we dat niet uit? Tja, sorry. Zoonlief had vannacht andere plannen dan slapen. En deze afspraak is een beetje vroeg. “Oei, hij heeft een blauwe plek. Dat moeten we wel noteren hoor.” Je noteert maar een eind weg. Goed dat ze in de gaten houden of een kind mishandeld wordt, maar hopelijk vergeten ze ook niet dat sommige kinderen gewoon ondernemende durfals zijn. En die vallen wel eens. Dat hoort erbij. Vallen en opstaan. Daar leren ze van.
Je begrijpt: ik heb er zin in. Lang wachten, een krijsend kind uit- en aankleden omdat hij niet wil dat er iets aan zijn kleren wordt veranderd. (Lees: ‘Oei, ik groei’, sprong bij 6 maanden.) Maar natuurlijk ben ik ook heel benieuwd wat C. nu weegt en meet. Of het nog een beetje binnen de boekjes past. En misschien hebben ze zelfs nog een goed voedingsadvies. Ach, het komt vast wel weer goed.
Fotos Mobypicture
- Weet wat je wilt 19 april 2012
- Webteksten zorg- en dienstverlening 5 april 2012
- Website voor Facility Estate Network 26 maart 2012
Peet op Social Media