Petra (28) woont met man (29) en zoon (1,5) in het midden van Nederland.
Op dit weblog schrijft ze over persoonlijke zaken en haar gezinsleven. Petra werkt als freelance tekstschrijver, webredacteur en blogger. Meer daarover lees je op haar portfoliosite.
Het kind in mij
“Vandaag geef ik paascomplimenten weg! Wil je weten wat ik met mijn geoefend oog zie als jouw unieke schoonheid, laat het me onder dit bericht even weten en ik zal het je zeggen.”
Dat las ik op Facebook bij fotografe Petra van Vliet. Nu volg ik Petra al een tijdje, om haar speciale aanpak om mensen mooi op de foto te krijgen. Ik ben er zo één die honderdduizend foto’s van zichzelf maakt of laat maken, en er dan misschien één leuke tussen vind zitten. De rest doorstaat mijn eigen kritische blik niet. Petra van Vliet biedt met haar bedrijf Spiley een manier van fotograferen waardoor je ook jouw eigen schoonheid weer gaat zien. En op 2e paasdag gaf ze dus met haar geoefende oog paascomplimenten naar aanleiding van je profielfoto op Facebook of Twitter.
Ik stuurde deze foto in, en dit is wat ze zei:
“Je lach is om zo blij van te worden. En je kijkt met zoveel vreugde en ondeugendheid de camera in dat ik nauwelijks verschil zie tussen jou en het jongetje. Een goed geconserveerd kind in jezelf dus.”
Het kind in mij ging nog meer stralen van dit compliment! 
Bedankt Petra!
Misschien moet ik mijn eigen kritische blik eens wat los laten en mezelf meer laten zien zoals ik ben. Niet moeders mooiste, maar ik lach best leuk. En ik ben uniek, want ik ben ik en van mij is er maar één. Binnenkort eens een blogje met 100 foto’s van mezelf? Wie weet!
En jij? Gekke vraag misschien, maar vind jij jezelf mooi? Accepteer jij jezelf zoals je bent, of ben je net als ik mega kritisch op het beeld dat je van jezelf de buitenwereld in stuurt?
December Daily & Project Life
Eh… wat? December Dagelijks en Project Leven. Tekst en uitleg? Dit zijn twee creatieve foto projecten waar ik me in gestort heb. Nu het baby album van C. bijna klaar is, en ik met zijn dreumes album helemaal bij ben, vond ik het tijd voor wat nieuwe scrap-uitdagingen. Gelukkig is er een levendige scrap-community op forums. Zowel internationaal als in Nederland. Op beiden kwam ik regelmatig voorbeelden van deze projecten tegen. En zo besloot ik na een tijdje om ze ook te doen.
Wat is het verhaal? Ik ga van 1 t/m 31 december een album bijhouden met foto’s, tekst en andere dingetjes over de maand december. Sinterklaas, kerst, oud & nieuw. Donkere dagen, fijne lichtjes, warme drankjes, pepernoten en kerstkransjes. Wel of geen boom? Een ster en een stalletje? Alle kneuterige decemberdingetjes leg ik vast op de gevoelige plaat en verwerk ze in een album.
Datzelfde ga ik doen voor heel 2012. Het vastleggen van de dagelijkse dingen. Die nu oh zo saai lijken, maar eigenlijk toch wel leuk zijn als je ze over een jaar of 5, 10 weer terugkijkt. Want over een x-aantal jaren ziet ons leven er gewoon weer heel anders uit. Met andere gewoontes, andere gebruiken, andere inrichting van het huis. Of wonen we hier dan nog wel? Juist… leuke dingen om vast te leggen dus.
Inmiddels heb ik een aantal andere Nederlandse scrappers enthousiast gemaakt om mee te doen. En dat is fijn, want een heel jaar lang volhouden lijkt me toch best lastig. Maar samen komen we er wel. We inspireren elkaar en motiveren elkaar. We delen en we geven tips. En over een jaar ligt er vast een heel waardevol album, waar we met plezier in terug kunnen bladeren.
Je kunt me volgen via mijn scrapblog of via foto-site flickr.
En ben je ook enthousiast? Voel je vrij om (op je eigen manier) mee te doen met dit project! Je kunt ook lid worden van onze Facebook groep. We hebben al meer dan 50 leden!
C. zijn baby album – hoe staat het ermee?
Schrijven kon ik de laatste tijd niet. Er kwam bijna niks uit mijn handen. Daarom heb ik me gestort op het scrappen voor C. zijn baby album. Het schiet lekker op. Ik ben bijna aan het eind van de eerste week. Nog 51 weken te gaan…. 
Hieronder een kleine sneak preview van C. zijn baby album.
Wil je meer zien? Ga dan even naar mijn scrap-weblog: peetscrapt.blogspot.com
Wel moeilijk wanneer ik foto’s tegenkom van Coen met zijn Oma. Maar we koesteren de mooie herinneringen, dus ook die foto’s krijgen een eigen plek in zijn album.
Hij is af!
Nee, niet mijn kussen… maar mijn eerste Scrap Layout (LO). Voor C. zijn baby album. Zoals je op de foto ziet, begon het allemaal met een positieve test en daarna volgden de echo foto’s. Nu op naar de rest van de 2500 foto’s tot nu toe
En mocht je het interessant vinden… ik blog ook op een apart scrap weblog nu. Systeem is makkelijker voor veel scrappers, en ik wil de niet-scrap-lovers onder ons niet vervelen met al te veel ‘vaktermen’ en creabea-dingetjes. Natuurlijk blog ik hier ook zo nu en dan over mijn nieuwe hobby. Maar niet álles. Dus… wil je alle ins en outs van mijn scraphobby lezen en zien? Ga dan naar: peetscrapt.blogspot.com
10 maanden, tijd voor een foto-album
Onze baby C. is 10 maanden! Wat vliegt de tijd toch snel voorbij. Het wordt hoog tijd om zijn foto-album eens te maken. Een hele tijd was ik dit al van plan. Keer op keer startte ik een digitaal album bij Hema. Maar ik kreeg de boel niet naar wens op het scherm. In Photoshop probeerde ik het digitaal scrappen. Dat was leuk, maar zodra ik de scraps naar de Hema software uploadde, ging er iets mis met de kwaliteit en zag het er weer niet uit. Ik gaf de moed op.
Tot ik van verschillende kanten telkens weer met het echte scrappen in aanraking kwam. Foto’s creatief bewerken met leuke papiertjes en frutsels (embellishments). Ik volgde de blogs van een paar scrappers en besloot: dit ga ik doen. Van jongs af aan ben ik al gek op knutselen en mooie papiertjes. Dus waarom zou ik dat niet gebruiken voor het maken van C. zijn foto album? Bij de Hema (ja, ik ben fan) kocht ik een mooie multo-map en van die losse fotobladen voor erin. Ik kocht mooie (en dure) papiertjes bij de Pipoos. Een liniaal, mesje, schaar, snijmat. En ik verzamelde mooie foto’s. Klaar voor de start? Af!
Hoe meer ik me verdiepte in de wereld van het scrappen, hoe meer ik erachter kwam dat starten op A4 formaat best lastig kan zijn. De gaatjes in het papier en die gekke foto beschermlaagjes zorgden voor een blokkade in mijn creatieve ideeën. Zo zouden mijn scraps nooit zo mooi worden als die van de ervaren scrappers! Ik sloot me aan op een forum, en kort daarna kocht ik alsnog een vierkant album. Ik ging aan de slag en tadaa… hier is mijn allereerste scrapresultaat tot nu toe:
Hij is nog niet af. Er moet rechtsboven nog een foto komen in een rondje en rechts of midden onder komt nog een tekst. Maar wat denken jullie… ben ik op de goede weg??
De week van dag tot dag
Vrijdagavond. Half acht. Ik zit gedoucht en wel op mijn bureaustoel. Om me heen hangt een Zwitsal-lucht. Van de bodylotion. Ik lees wat blogjes en artikelen. Her en der laat ik een reactie achter. Mijn benen voelen zwaar van een flinke boswandeling vanmiddag. Een kinderwagen door omgeploegde bosgrond trekken is net als sporten! Baby C. vond het heerlijk. Op al dat gehobbel viel hij heerlijk in slaap. Minder gezellig voor mij, maar goed. Baby’s hebben nu eenmaal veel slaap nodig. Zeker na zo’n drukke week.
Op maandag kwam oma L. oppassen. Samen hebben zij altijd veel lol. Oma heeft het over haar pretmachientje en als ik de verhalen mag geloven, is het op maandag de hele dag lachen en gek doen.
Op dinsdag ging C. naar het kinderdagverblijf. Hij heeft druk liggen spelen in de babyhoek. Samen met de andere baby’s. Van alle opwinding heeft de kleine man bijna niet geslapen. Gelukkig haalde hij dat ‘s avonds en ‘s nachts in.
Halverwege de week was C. zijn “verjaardag”. Vijf maanden oud is hij al weer. Woensdag was ook familiedag. Na het ontbijt & een snelle badbeurt reden we met de auto naar tante A. Zij stapte in en we reden door naar Omi. Daar waren oma M. en (peet)oma T. ook. Achterneef T. en hond Sam waren er ook voor een bak koffie. Wat een belevenis! C. kreeg contact met de hond en dat was spannend, maar ook leuk. En zo’n ochtend is natuurlijk vermoeiend. ‘s Middags speelde hij nog lekker op het kleed bij tante A., en in de auto naar huis viel meneertje in slaap. Bekaf.
Veel tijd om bij te komen was er niet. Donderdag was weer een kdv-dag. Samen met baby-vriendinnetje L. heeft C. de hele dag gespeeld. Bij thuiskomst had hij grote verhalen! Hij kletste de oren van ons hoofd. Zó jammer dat we er nog niet zoveel van verstaan!
En vandaag schrok ik. Het was al weer vrijdag! De tijd vliegt. Toen manlief met zijn jas aanstond om weg te gaan, barstte zoonlief in huilen uit. Hij keek ons echt hulpeloos aan. “Moet ik nu al weer weg?”. Maar nee, de ochtend waren we lekker thuis. Hij mocht spelen in zijn eigen box, op zijn eigen kleed en slapen in zijn eigen bedje. Dat deed hij ook lang! Vanmiddag had ik een afspraak bij de fysio en gingen we dus het bos in.
Ik bedacht me dat ik al weer twee weken achterloop met mijn goede voornemen om mee te doen aan ‘Deze week zag ik’. Daarom dit verhaal. Om toch de week te evalueren. Een tekening volgt later. Voor nu zwaait C. jullie gedag:
Fotos Mobypicture
- Weet wat je wilt 19 april 2012
- Webteksten zorg- en dienstverlening 5 april 2012
- Website voor Facility Estate Network 26 maart 2012
Peet op Social Media