In februari werd mijn mamafiets gestolen van het station. Gelukkig was ik nog verzekerd, dus het werd een papierwinkel met de verzekering. Al snel mocht ik een nieuwe fiets uitzoeken bij de fietsenwinkel. Maar ik wilde helemaal geen nieuwe! Ik wilde precies dezelfde als ik had. Die was zo fijn! En dus bestelde ik dezelfde fiets. Hij heet inmiddels anders, ziet er íets anders uit, maar fietst gelukkig nog net zo fijn.

Woensdag was hij klaar. Ik fietste op de leenfiets naar de winkel, en meldde me bij de balie. Ze waren echter vergeten om de buggydrager erop te zetten. Dus ik moest nog een paar uur wachten. Einde van de middag was het éindelijk zo ver. Ik zocht nog een paar nieuwe fietstassen uit, kocht er een extra slot bij en een nieuw montagesetje voor het fietsstoeltje van C. En daar ging ik! Eindelijk kan ik weer fietsen met mijn kleine mannetje voorop!

En dat deden we dus ook meteen. Ik wilde een paar boodschapjes doen in de stad. Dat is het makkelijkste met de fiets. De bedoeling was de buggy mee te nemen in de nieuwe buggydrager. Maar… ik had de gebruiksaanwijzing niet meegekregen. Hoe krijg je de buggy daar op de goede manier in? Het werd een hoop gepruts. Ondertussen moest ik steeds achter C. aanrennen, want die riep “Mama, daaaag!” en liep dan de straat uit. Hop. Buggy op de grond, ik er weer achteraan. Ik kreeg het niet voor elkaar met de buggy en besloot het er dan maar zonder buggy op te wagen.

Ik heb het geweten. Mijn grote kleine man wil niet meer aan de hand lopen. “Zelf!” is een favoriete uitspraak van hem. Maar “Zelf!” betekent dus niet alleen zelf lopen, maar ook zelf spullen uit de rekken pakken, zelf spullen op de grond gooien, zelf op de roltrap willen staan (mag niet van mij), zelf op een liftknop duwen, zelf fietsen omduwen in de Hema…. en keihard gillen als mama hem oppakt, omdat ik niet steeds achter hem aan wil rennen of politieagentje wil spelen. Je begrijpt: we waren allebei bekaf na deze ochtend. En dat kwam niet door het fietsen.

Toen C. op bed lag voor een middagdutje, vond ik uit hoe de buggy er dan wél in moet. En al staat hij nog wat wiebelig voor mijn gevoel, ik ga het binnenkort gewoon opnieuw proberen. Hopelijk valt de buggy niet uit de drager, ram ik er geen andere weggebruikers mee omver en kukelen we niet zelf om met fiets en al door het extra gewicht.

P.s.: ik vond op YouTube een filmpje met uitleg hoe de buggydrager werkt.