We struikelden over de bejaarden, die met busladingen tegelijk naar binnen reden in hun rolstoelen. Ik had een bijna-aanrijding met een rollator en kreeg een leuk gesprekje met de dame daarachter. “Ja, want wij zijn verkeer.” Zei ze tegen me. “Want wij hebben wielen…”. Ze doelde op de kinderwagen waar C. in zat, en op haar rollator die ook niet bepaald smal van onderstel was. We zeiden wat terug, lachten vrolijk naar elkaar en liepen verder.
Langs de potten & planten, een pitstop bij de wc voor zuslief die wat kwijt moest. En weer verder. Keuvelend over vanalles en nog wat. Zo gaat dat als wij samen op pad zijn. Ook C. had het hoogste woord. Hij zag vanalles en liet ons dat steeds weten. Het was zó gezellig! En toen waren we nog niet eens op de kerstafdeling.
Met de roltrap naar beneden… door een haag van kerstlichtjes, door de klapdeuren en toen: een levende kerststal! Nou, daar hebben we zeker een half uur gestaan. Dreumes was niet bij de diertjes weg te slaan. Toen hij zich eindelijk had losgerukt van de geitjes, dansten we mee met de zingende kerstman.
En oh, die schattige dorpjes / landschappen! Ik sta elk jaar met open mond te kijken. Wat een prachtige dingetjes. En hoe langer je kijkt, hoe meer details je ziet. Het is maar goed dat die spullen achter hoge glaswanden staan. Het is een vermogen waard! Mooi om naar te kijken, maar zeker niet om te kopen dus.
Wat we wel kochten, waren schattige vogel-beeldjes. Wit beglitterd en met een rood mutsje. We kochten ook snowboots voor C. hopend op een beetje sneeuw met kerst.
Voor de rest hebben we ons netjes ingehouden. Kerstshoppen met de hand op de knip. Maar wat kwamen we toch rijk het tuincentrum uit. Zoveel indrukken, zoveel moois gezien. En dan was het ook nog zo gezellig. Ja, we hebben een topdag gehad!
Peet op Social Media